Doe je mee met HÉ VROUW-WIE BEN JE DAN? | 1 november 2026 | zet me op de wachtlijst!

Home
Over mij
FAQ
Werk met mij
- He vrouw wie ben je dan
- Deep Dive Within

Verhalen
Producten
Contact
Login

Home
Over mij
FAQ
Werk met mij
Verhalen
Producten
Contact
Login

Home / Resources

Resources

Enig resultaat

VRAGEN AAN HET ZELF
€0.00

Ik ben Joanne,
Systemisch begeleider
bij verandering & verlies.

Lijf. Systeem. Werk.
Wanneer het klopt, valt alles op zijn plek.

QUICK LINKS

Home
Over mij
Werk met mij
Verhalen
Contact

Ik zit in de ruimte. De stoelen staan al klaar.

Ik zit in de ruimte.

De stoelen staan al klaar.

Nog leeg.

Een kring die wacht.

Het licht valt zacht naar binnen door de hoge ramen.
Niemand praat hard.

Er hangt een stilte die niet ongemakkelijk is.

Alsof deze plek weet waarvoor we hier zijn.

Voor rouw.

Voor dat wat in het gewone leven vaak geen plek krijgt.

Bij Phoenix Opleidingen volg ik op dit moment de verdieping, Op de rand van het licht.

Rouw en ritueel.

En ik merk iets eenvoudigs.

Rouw wil niet opgelost worden.

Rouw wil ruimte.

Een plek waar iemand zegt:

blijf maar even hier.

Niet om het beter te maken.
Niet om het sneller te laten gaan.

Maar zodat het zichtbaar mag worden.

Verdriet.
Liefde.
Verlies.

Dat is de rand van het licht.

En daar zit ik deze dagen.

Luisterend.
Lerend.
En soms gewoon stil aanwezig.

Mijn laatste post kwam uit een heel andere plek.

Mijn laatste post kwam uit een heel andere plek.

Kanker maakt alles klein.
Je lijf wordt de vergaderruimte.
Je agenda wordt een hartslag.
En ineens gaat het niet meer over ambitie, maar over genoeg.

Nu zien mensen nieuwe foto’s.
Ik op de beurs.
Weer staand.
Weer in gesprek.
Weer zichtbaar.

En ik snap dat dat kan voelen als een sprong.
Alsof ik van stilte naar lawaai ben gegaan.
Van kwetsbaar naar gewoon weer door.

Maar zelfstandig ondernemerschap is niet terugrennen naar normaal.
Het is leren terugkomen zonder jezelf weer achter te laten.

Deze periode is voor mij heel eenvoudig.
Ik pak het weer op, langzaam.
Ik peil mijn energie voordat ik ja zeg.
Ik doe niet overal aan mee.
Niet ieder diner.
Niet elke meeting.
Niet elk plan dat er goed uitziet op papier.

In februari zijn we naar Ibiza gegaan om één reden.
Rust.
Echte rust.
Avonden met de open haard aan.
Een stil huis.
Lange stukken niets.
Zodat mijn systeem weer zacht kon worden.

Dat is ook ondernemen.
Niet alleen doorgaan.
Maar een leven bouwen dat jou kan dragen.

Ik ben er weer.
Niet omdat alles weer is zoals het was.
Maar omdat ik beter luister dan ooit.

En ik blijf kiezen voor kalmte.
Boven tempo.
Boven druk.
Boven iets moeten bewijzen.

KERST IN ZACHTHEID Deze kerst breng ik door in za

KERST IN ZACHTHEID

Deze kerst breng ik door in zachtheid en in rust.

Met een dekentje.
Niet te veel.
Gewoon omdat het nu niet kan.

Mijn lichaam is moe.
Ik weet sinds enige tijd dat ik kanker heb.
En dat vraagt veel rust.

Dus dit jaar een kleine tafel.
Geen overvloed.
Geen moeten.

Wel veel kleine wensen.
Kleine gebaren.
Kleine momenten.

Waarin ik voel
dat je in het echte leven
niet zoveel nodig hebt.

Alleen aanwezigheid. Warmte.
En de ruimte om te zijn zoals je bent.

Dat is genoeg.

Dankbaar voor alle lieve vrienden om me heen.

En voor jou wens ik hetzelfde.

Zachtheid.
Warmte.
En genoeg

♡

Waarom rouw ruimte nodig heeft Soms voelt het als

Waarom rouw ruimte nodig heeft

Soms voelt het alsof we alles moeten begrijpen voordat we iets mogen voelen.
Alsof emoties eerst netjes ingekaderd, benoemd en verklaard moeten worden,
voor ze er écht mogen zijn.

Maar rouw laat zich niet begrijpen.
Ze vraagt om iets anders.
Om een plek.
Een ruimte die veilig genoeg is om alles wat opgesloten zat, vrij te laten stromen.
Niet om het op te lossen, maar om het te laten bestaan.

Ritueel is zo’n ruimte.

Niet als trucje of vaste volgorde, maar als bedding.
Een veld waarin de psyche durft te zakken.
Waarin dat wat lang verstopt was, verdriet, boosheid, ontkenning, hoop,
zich langzaam laat zien.

En het bijzondere is:
die ruimte werkt niet ondanks de chaos,
maar juist dankzij de omhulling.

"Een veilige plek die binnen het rituele veld ontstaat,
is in staat om intense emoties te omvatten
die samenhangen met deze aspecten van het zelf.” - Francis Weller

Dat is precies waarom het werkt.
En ook waarom het zo eng is.

Want wie een ritueel ingaat,
stapt uit het geordende dagelijks leven.
En ja, dat kan voelen alsof alles even op zijn kop staat.
Want dat doet het ook.

Maar soms moet iets wankelen,
voordat het écht mag landen.

Rouw vraagt niet om begrip.
Ze vraagt om bedding.

Een ruimte waarin ons lichaam mag spreken.
Waar ons systeem niet hoeft uit te leggen.
Waar de psyche mag bewegen zoals zij wil.

Ik werk met vrouwen die iets verloren hebben,
soms letterlijk, soms symbolisch.
En elke keer opnieuw zie ik:
het moment dat er een rituele ruimte ontstaat,
breekt er iets open dat geen woorden nodig heeft.

Soms is het een zucht.
Soms een traan.
Soms een oud beeld dat ineens helder wordt.
En soms alleen maar stilte.
Maar altijd, altijd, is het een vorm van thuiskomen.

✨

insta

© 2026 Pigs and Dragons
Algemene Voorwaarden
Privacy Statement